[ตอนที่ 1]
ซางฮยอก
ยังทันใช่ไหม
เดี๋ยวสิ
นี่ รถมาแล้ว ไปกันเถอะ
เร็วเข้า ขึ้นรถเร็ว
ขึ้นไปก่อน
นี่
ขึ้นมาด้วยกันสิ
คุณคะ เดี๋ยวก่อนค่ะ
ไปก่อนเลย ดูแลตัวเองด้วย
จอดด้วยค่ะ
นี่มันส่วนไหนของโลกกันเนี่ย
ทำไมไม่ปลุกฉัน
นายเรียนอยู่ชั้นไหน
ปีหนึ่ง
นี่
ไม่กลัวการ์กาเมลหรือไง
ในบรรดาปีหนึ่งทั้งหมด
ฉันไม่เคยเจอใครกล้าเสี่ยงตายอย่างนายเลย
รออะไรเล่า ขึ้นแท็กซี่ด้วยกันสิ จะได้ประหยัดเงิน
นี่
มัวทำอะไรอยู่
โอ้
จองยูจิน
เราจะไม่มาสายอีก
นานแล้วนะ ที่ฉันไม่ได้เห็น ขาประจำอย่างเธอ
ไปนั่งตรงนั้นแล้วยกแขนขึ้น
ฉันสายแค่หนึ่งนาที ห้าสิบวิเอง
เธอว่าเขาไม่โหดไปหน่อยเหรอ
นี่
การ์กาเมลเคยใจดีกับเราด้วยเหรอ
ว่าแต่ ซางฮยอกก็ไม่ได้มาสายนี่
แล้วทำไมเธอสายล่ะ
อย่าให้พูดเลย
มีคนแปลกๆ ที่ไหนไม่รู้...
นาย
รู้ไหมว่านี่กี่โมงแล้ว
นี่
คนนั้นแหละ
ผม
สำนึกแล้วที่ทำตัวไม่ดี
และไม่ตั้งใจเรียน
จากใจจริง
ดังนั้น ผมสัญญาว่าจะไม่ทำพฤติกรรมเช่นนี้
ให้เห็นอีก
ดังหน่อย
ผมจะไม่ทำพฤติกรรมแบบนี้อีกครับ
ดังอีก
ครูครับ
ยกโทษให้ผมสักครั้งได้ไหมครับ
ใครๆ ก็ทำกัน
ได้ยินว่าสมัยก่อน
ครูยังเคยโดดเรียนเลย
ฉันไม่เคยโดดเรียน
นี่ ยังไม่สำนึกอีกนะ
สวัสดีครับ
ผมพานักเรียนใหม่มาส่ง
สวัสดีครับ
เอาล่ะ วันนี้เรามี
นักเรียนใหม่มาเรียนด้วย
เข้ามาสิ
นั่นคนที่เราเจอเมื่อเช้านี่
โรงเรียนวิทยาศาสตร์โซล
เขาย้ายมาจากโรงเรียนนี้
นายชื่อ...
ผมชื่อ คังจุนซาง ครับ
โอเค จุนซาง
ทุกคน
ทำความรู้จักเพื่อนไว้ โอเคไหม
ปรบมือต้อนรับ
เพื่อนใหม่อย่างอบอุ่นหน่อย
งั้นนายไปนั่ง
ข้างหลังนั่นแล้วกัน
หัวหน้าห้อง
ครับผม
หาล็อกเกอร์ให้เพื่อนใหม่หน่อย
พอเลิกเรียนแล้ว เอาลงไปให้ที่ห้องพักครูด้วย
ครับผม
วันนี้ก็มีเท่านี้ล่ะ
ทุกคน
ทำความเคารพ
ขอบคุณครับ
หล่อเหมือนกันนะเนี่ย
พูดถึงใคร
นักเรียนที่ย้ายมาใหม่น่ะเหรอ
ก็ไม่หล่อขนาดนั้นนะ
นี่ ดูนักเรียนคนอื่นในห้องเราสิ
มีใครหล่อเท่าไหมล่ะ
มีสิ
ไหน
บ้าเหรอ
ตายแล้ว
อะไร ฉันพูดเรื่องจริงนะ
ฉันแอบได้ยิน
ที่ห้องพักครูคุยกันว่าจุนซางเป็นคนเก่งมาก
ตอนอยู่โรงเรียนวิทย์เคยแข่งอะไรนะ
โอลิปิกคณิตศาสตร์ระดับชาติมั้ง
ฉันว่า
น่าจะแข่งคณิตศาสตร์ระหว่างประเทศมากกว่า
อะไรก็ช่างเถอะ
ชนะระดับต้นๆ ด้วย
เจ๋งเนอะว่าไหม
คังจุนซางนี่
ฉันจองแล้ว ตกลงนะ
ห้ามแอบมองด้วย
ว่าไง
ฉันโอแชริน ยินดีที่รู้จัก
ยินดีที่รู้จัก
ฉันคิมซางฮยอก
หวังว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้นะ
นายต้องหาชมรมที่จะเข้า
ชอบอะไรเป็นพิเศษไหม
ฉันไม่อยากเข้า
คังจุนซาง
ไม่ต้องห่วง ฉันจัดการเอง
นี่
นี่ จุนซาง
เข้าเรียนวันแรกแท้ๆ
นายไม่น่าทำตัวดื้อเลย
หัวหน้าห้องปวดหัวตาย
ตกลงจะเข้าชมรมไหน
ทีอยู่โรงเรียนแล้วไม่เผลอหลับเหรอ
อะไรนะ
ได้ยินว่าเธอมากจากโรงเรียนวิทย์
งั้นชมรมวิทย์ดีไหม
เคยเห็นนักเบสบอลเล่นเบสบอล เป็นงานอดิเรกไหมล่ะ
ก็ไม่นะ
งั้น เดี๋ยวฉันอ่านรายชื่อชมรมทั้งหมดให้ฟัง
แล้วเลือกเองแล้วกัน
ชมรมดนตรี บาสเกตบอล
ปิงปอง คัดจีน...
เขาอยู่ชมรมไหน
ใคร คิมซางฮยอกเหรอ
ใช่
ชมรมห้องส่ง
ชมรมห้องส่งเหรอ
โอเค งั้นฉันเข้าด้วย
ฉันว่าเรามีปัญหาแล้วล่ะ
ได้ยินเสียงออกมาบ้างไหม
เครื่องเสียเหรอ
เมื่อวานยังดีอยู่เลย
เหมือนเห็นแชรินไปยุ่งกับมัน
บ้าน่ะ
ไม่ใช่ฉันแน่นอน
มันเสียก่อนถึงมือฉันด้วยซ้ำ
คิดเหมือนกันไหมว่า
สวิตช์อาจจะเด้งก็ได้นะ
เดี๋ยวก่อน จินซุก
ก่อนที่จะทำให้เรื่องแย่ลง
ด้วยการมานั่งเขี่ยสายไฟแบบนี้
เราน่าจะไปบอกอาจารย์ดีกว่าไหม
ไม่ได้นะ
การ์กาเมลเอาเราตายแน่
ไม่มีทาง
พูดถูก ไม่ต้องบอกเขาหรอก
ไม่ต้องกลัว
นี่ ถ้าเราพูดเรื่องจริง เขาคงไม่โกรธเราหรอก
ไม่เอาด้วยหรอก
มันต้องซ่อมได้สักทางแหละน่า
แชริน อย่าทำให้ยุ่งไปกว่านี้เลย
นี่
แป๊บนึงนะ
ทำอะไรน่ะ
เป็นเพราะสายเส้นนี้
ส่งมาให้หน่อย
ลองเปิดดูอีกทีสิ
ใช้ได้แล้ว
ไม่อยากเชื่อเลย
น่าทึ่งสุดๆ
จุนซาง
คุณสุดยอดเลย
แล้วจะไปไหนล่ะจุนซาง
ชางฮยอก
จุนซางดูแปลกๆ เนอะว่าไหม
ทำไม เพราะเห็นเขาเมื่อตอนทำเวรเหรอ
นั่นก็ใช่ แต่ว่า
ฉันสงสัยอยู่ว่า
ที่เขาเข้าชมรมห้องส่ง
เป็นเพราะนาย
ตลกแล้ว
เราเพิ่งเจอกันเองนะ
ฟังดูไม่เห็นเข้าท่าเลย ว่าไหม
ยูจิน ระวัง
ลงมา
ไม่ลงหรอก
ฉันจะเดินให้...
สุดทางเลยวันนี้
เธอเดินได้ไม่ถึง 10 ก้าวด้วยซ้ำ
ก็คอยดูแล้วกัน
ว่าฉันจะทำได้ไหม
ห้า
หก
ระวัง
ยูจิน จับมือฉันไว้
ไม่เอา
นายเป็นแฟนฉันเหรอ
ทำไมฉัน
ต้องจับมือนายด้วย
ฉันจะเก็บมือ
ไว้จับกับคนพิเศษเท่านั้น
เห็นไหม
[คังมิฮี]
[คิมจินอู]
ทุกคนเข้าใจใช่ไหม
เข้าใจ
โอเค งั้น
เดี๋ยวจะอธิบายให้ฟังอีกรอบ
ตรงนี้ลบเลยนะ
อาจารย์
อย่าเพิ่งสิ
ลบทำไมเนี่ย
ผมอยากให้พวกคุณคิดตามมากกว่า
ไม่ใช่เอาแต่จดแต่ท่อง
ที่ด้านหลังหนังสือจะมีสูตรอยู่
สิ่งสำคัญในการเรียนเลข
ไม่ใช่การท่องสูตรหรือ การอธิบายโจทย์ที่มีคนเคยแก้มาแล้ว
แต่คือการใฝ่รู้และจินตนาการต่างหาก
ผมอยากให้ทุกคน ลองจินตนาการภาพบนกระดาน
ตอนนี้ได้เวลาแก้โจทย์กันแล้ว
มีใครอยากออกมาทำบ้าง
นักเรียนคนนั้น
ลองทำดูหน่อยไหม
ผมอยากรู้ว่าคุณเข้าใจสูตรไหม
ไม่ต้องเครียด
ผมไม่เคยเห็นสูตรนี้มาก่อนเลย
ถามหน่อยสิ
ใครเป็นคนคิดสูตรนี้เหรอ
แล้วมันสำคัญด้วยเหรอครับ ว่าใครเป็นคนคิดสูตร
ก็ไม่หรอก แต่...
ผมใช้วิธีของผม
นี่คุณ
นี่คุณเรียนมัธยมเหรอ
พอเห็นเด็กมัธยมแก้โจทย์นี้ได้
ผมทึ่งเลย
ว่าแต่
คุณเข้ามาคาบเรียนผมทำไม
เพราะผมใฝ่รู้และมีจินตนาการครับ
นักเรียน
คุณมาที่นี่เพื่อพบผมหรือเปล่า
มาเพื่อติวสอบเข้า
มหาวิทยาลัยนี้ใช่ไหม
ก็อย่างที่บอกไป
ผมมาตามหาบางอย่าง
เพราะความอยากรู้และจินตนาการของผม
ถ้างั้น...
พ่อ
ซางฮยอก มาทำอะไรเหรอ
วันนี้ผมเลิกเร็ว
เลยว่าจะกลับกับพ่อ
มาก็ดีเลย
พ่อมีนัดกับใครหรือเปล่า
ไม่มีลูก
มีอะไรเหรอครับ
ไปไหนซะแล้ว
คุณแม่อยู่ในบ้านนะครับ
ผมคิดว่าแม่อยู่ญี่ปุ่นซะอีกครับ
แม่ตั้งใจมาเยี่ยมก่อนจะไป
อยากมาดูว่าลูกเป็นยังไงบ้าง
แล้วเมื่อไหร่จะไปล่ะครับ
ลูกไม่ต้องไล่หรอก เดี๋ยวแม่ก็ไปของแม่เอง
แม่จองไฟล์ทพรุ่งนี้เช้า
ลูกย้ายมาอยู่ที่นี่แล้วชอบไหม
ลูกนี่แปลกคนนะ
ทั้งๆ ที่มีโอกาสไปเรียนต่อที่อเมริกา
แต่แม่ก็ไม่เคยคิดมาก่อนเลย
ว่าลูกจะมาเข้าโรงเรียนพิเศษนี้
ทำไมล่ะ แม่ก็เคยเรียนนี่
เป็นที่ที่รวบรวมความทรงจำเกี่ยวกับพ่อผม
แล้วพ่อเธอคือใครล่ะ
ก็นั่นสิ พ่อผมคือใคร
ลูกไม่มีพ่อ
เขาตายไปนานแล้ว
พอแม่กลับจากไปเที่ยว เราจะย้ายกลับไปอเมริกากัน
ตามที่แม่วางแผนไว้ จำไว้ด้วย
เท่าที่ฟังมา
เขาดูเป็นคนฉลาดมาก ยิ่งกว่าฉลาดเสียอีก
จากประสบการณ์ที่เป็นอาจารย์
เวลานักเรียนเริ่มเครียด
ก็จะยิ่งรู้สึกฮึกเหิม
เหมือนนักเรียนที่พ่อเจอวันนี้
พ่อคิดว่าเขาเรียนที่เดียวกับซางฮยอกเหรอ
โรงเรียนลูก
มีอัจฉริยะเลขแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
นั่นสิ
ผมนึกไม่ออกเลย
ว่ามีคนแบบนั้นด้วย
ยูจินถือว่าเก่งเลขสุดแล้ว
มีอะไรที่เธอทำไม่ได้ด้วยเหรอ
พูดถึง...
นี่ก็ใกล้วันครบรอบเสียชีวิตของฮยอนซูแล้วนี่
พ่อยูจินเหรอครับ
ใช่ ไปด้วยกันไหม
ไปสิ
คุณไปร่วมงานครบรอบของเขาทุกปีเลย
ขนาดญาติสนิท ยังไม่ไปบ่อยขนาดนี้
ที่รัก
ว้าว ไก่จานนี้อร่อยมากเลย
ฝีมือแม่ เด็ดขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
นี่ ใช้มือหยิบได้ไง
พ่อ ลองชิมสิครับ
เดี๋ยวค่ะ
เย้
ขอบคุณค่ะ
หัดระวังหน่อยสิ
คุณลุงคะ
ขอบคุณค่ะ
ชู่ว การ์กาเมลอยู่
ก้มหน้าลง
นี่รองเท้าเหรอ นี่มันอาวุธนี่
จะเอาไปทำร้ายใคร
แล้วรองเท้าคู่นี้เป็นของใคร
ฉันจะขึ้นก่อน แล้วเดี๋ยวช่วยนาย
เร็วเข้า คุกเข่าลง
ตาต่อตาฟันต่อฟันไง ไม่รู้จักเหรอ
เร็วสิ
ห้ามมอง
เธอนี่...หนักจนฉันโงหัวไม่ขึ้นเลย
ขึ้นสิ
หยิบให้หน่อย
เดี๋ยวฉันจับมือนายเอง มาเร็ว
ก็เธอบอกว่าให้ช่วยกันไม่ใช่เหรอ
ไม่ต้อง
ให้มันจริงนะ
นี่ จุนซาง
รู้ใช่ไหม วันนี้เรามีโชว์ตอนกลางวันนะ
ห้ามสายล่ะ
นี่ยูจิน
เธอไม่ได้รูดซิป
ซิปกระเป๋าเป้น่ะ
รู้แล้วน่า
ใช่สิ เป็นอย่างที่คิดเลย
ฉันรู้นายคงไม่มาหรอก
เดี๋ยวได้เห็นดีกันแน่ คังจุนซาง
สวัสดีค่ะทุกคน ขอต้อนรับสู่ช่วงเจบีเอสโชว์ยามบ่าย
วันนี้ขอนำเสนอ
เรื่องความรับผิดชอบของคนบางคน
ฉันมีเพื่อนที่สัญญากันไว้
ว่าจะมาช่วยคุมเสียงวันนี้ด้วยกัน
กลับกลายเป็นว่า
เขาไม่มาตามนัด
ฉันเลยต้องอดมื้อเที่ยง
แล้วต้องมานั่งฟังเสียงท้องร้อง เพราะต้องมาคุมห้องเสียงเพียงคนเดียว
ฉันบอกชื่อเขาให้ทุกคนรู้ไม่ได้
ถ้าเขาได้ยินที่ฉันพูด
หวังว่าเขาจะตั้งใจ
ฟังที่ฉันระบายนะ
ความเห็นแก่ตัว
บางทีก็ทำให้คนอื่นรู้สึกแย่ได้
โอ้ คงคิดว่า
การที่ฉันเอาเรื่องคนอื่น
มาประจานผ่านห้องส่งเป็นวิธีที่ไม่ถูกสินะ
แต่ครั้งนี้ฉันขอจริงๆ
มาเริ่มเพลงแรกของช่วงนี้กันดีกว่าค่ะ
แด๊นซิ่งควีนของแอ็บบ้าค่ะ
นี่
ทำอะไร
กับพอร์ตโฟลิโอ้ของฉัน
นี่
รีบเลย
ยูจิน นี่มันอะไรกัน
อย่าเซ้าซี้น่า
เป็นอะไรของเธอ
จินซุก
นี่ ทำฉันตกใจหมด
ยูจินได้เล่าเรื่องในห้องส่ง
ให้เธอฟังหรือเปล่า
ไม่เห็นเล่าอะไรให้ฟังเลย
จริงเหรอ
ฉันว่าต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ
จุนซางเป็นคนหยิ่งๆ
ส่วนยูจิน เกิดปีจอ
เป็นไปได้ว่าทั้งคู่คงไม่ถูกกัน
แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็ยิ่งน่าตื่นเต้น
ไม่ถูกกันก็ต้องเป็นเรื่องไม่ดีไม่ใช่เหรอ
ไม่หรอก
ถึงทั้งคู่จะไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่
แต่ท้ายที่สุดก็จะตกหลุมรักกัน
งั้นซางฮยอกก็ซวยแล้วสิ
บอกเขาดีไหม
ทำไมต้องบอกล่ะ
นี่เธอไม่รู้เหรอ
ซางฮยอกกับยูจินแอบชอบกัน
ไม่จริงสักหน่อย
ยูจินคิดกับซางฮยอกแค่เพื่อน
เพราะอย่างนี้ไง เธอถึงไม่มีเพื่อน
ว่าไงนะ
จากเพื่อนกลายเป็นคนรัก
และจากคนรักก็จะกลายเป็นสามีภรรยาไงล่ะ
ถึงตอนนี้ซางฮยอกจะเป็นฝ่ายชอบยูจิน
แต่ส่วนใหญ่ผู้หญิงก็มักใจอ่อน ให้คนที่ทำดีกับตัวเองอยู่แล้ว
นั่นล่ะ คอยดูสิ
แต่ทำไมนะ
ฉันถึงทำนาย อนาคตคนอื่นเก่งจัง
งั้น ช่วยดูให้หน่อย ว่าฉันจะทำข้อสอบดนตรีได้ไหม
คงจินซุก ได้ 5 เปอร์เซ็นต์
ขอหนูแก้ตัวอีกรอบได้ไหมคะ
ขออีกครั้งเดียวนะคะ
ไม่ได้ ไว้สอบใหม่สัปดาห์หน้าแล้วกัน
อาจารย์คะ
คนต่อไป คังจุนซาง
เอามือซ้ายขวาขึ้นมา
พร้อม เริ่ม
ไม่ได้ซ้อมมาเหรอ
- คังจุนซาง - อาจารย์คะ
จุนซางเพิ่งย้ายมาค่ะ
จริงเหรอ
งั้น ทำไมไม่บอกล่ะ
โอเค ไม่เป็นไร
กลับไปซ้อมแล้วมาสอบอาทิตย์หน้าแล้วกัน
ถึงตอนนั้นถ้าเล่นไม่ได้ ฉันให้ตกนะ
เข้าใจนะ
ครับ
คนต่อไป มินบยองฮวา
พร้อม เริ่ม
เสิร์ฟเลย
โอเค
ฉันรับเอง
เอาเลย
รับไว้
ฉันรับเอง
จุนซางนี่สกัดดาวรุ่งสุดๆ
ไปๆ มาๆ ความแข็งแรงของผู้ชายนี่แหละ น่ากรี๊ดสุด ว่าไหม
ก็คงงั้น ตามธรรมเนียมแล้ว
ชายต้องมีคุณสมบัติ 3 อย่าง
มีอะไรบ้าง
ความเสียสละ
ความแกร่ง
และ
ความอ่อนโยน
เท่ที่สุด
สาวๆ ฉันขอตัวไปเช็กของก่อนนะ
อย่าบัง
ไปเลยเพื่อน ไปเลย
ลุยเลย
รับลูก
ซางฮยอก นายโอเคหรือเปล่า
ฉันโอเค
สู้เขา
เร็วเข้า
หมดเวลา
จุนซาง
ไม่คิดว่าทำเกินไปหน่อยเหรอ
นายพูดเรื่องอะไร
นายต้องรู้จักการเล่นเป็นทีม
ไม่ใช่สักแต่เล่นคนเดียว
แต่เราชนะ แค่นั้นไม่พอเหรอ
โดยไม่คำนึงถึงวิธีเล่นน่ะเหรอ คงคิดว่าผลลัพธ์คือทุกอย่างสินะ
ใครบอกเหรอ
หรืออ่านเจอในหนังสือว่าวิธีเล่นสำคัญกว่า
ติงต๊องชะมัด
เมื่อกี้ว่าไงนะ
เอาสิ ต่อยเลย
อะไรกัน
นายไม่ต่อยใคร เพราะหนังสือสอนว่าห้ามต่อยงั้นเหรอ
ติงต๊อง
คังจุนซาง
นายมีเรื่องอะไรกับซางฮยอกหรือเปล่า
เพราะฉันรู้สึกเหมือนว่า
นายไม่ชอบเขาเอามาก
ที่ฉันมาคุยให้ ไม่ใช่เพราะเห็นว่าซางฮยอกเป็นเพื่อนฉัน
แต่เพราะเขาเป็นคนดีมาก
จะสื่ออะไร
ฉันเหรอ
จะสื่อว่า สิ่งที่นายทำกับเขา
มันไม่เหมาะสมเลย
พวกเธอ
เป็นแฟนกันเหรอ
อะไรนะ
มีใครบ้างล่ะที่ไม่เห็นว่าผลลัพธ์สำคัญที่สุด
แต่ก็นะ การที่นายอยากให้เห็น
ว่าวิธีเล่นเป็นสิ่งสำคัญ ก็เป็นเรื่องที่ดีนะ
ฉันช่วยพูดปลอบใจให้
ยูจิน
อะไรเหรอ
ไม่มีอะไร
อะไรกัน
บอกหน่อยสิ บอกหน่อยสิ
ยูจิน
ฉันดูติงต๊องจริงเหรอ
ใช่แล้ว ติงต๊องมาก
แต่ก็เจ๋งดีนะ
อย่าล้อสิ
ฉันเครียดนะเนี่ย
อย่างนั้นเหรอ
เจ้าติงต๊องเอ๊ย
ไม่เอาน่า ยูจิน
อย่านะ
ห้ามเรียกฉันอย่างนั้นอีก
ดูสิ เหมือนคู่รักเลยว่าไหม
ดูมีความรู้สึกพิเศษให้กัน
ถึงจะยืนยันว่าเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กก็เถอะ
ยังไงก็แก้ตัวไม่ขึ้น ว่ามั้ย
แก้ตัวเหรอ
พวกเขาชัดเจนจะตาย
ถึงจะคบกันแบบเพื่อนก็เถอะ
แทนที่จะแอบคบ ฉันว่าเปิดตัวไปเลยยังดีกว่า
นาย...
นายชอบฉันใช่ไหม
อะไรนะ
ฉันรู้นายเป็นคนยังไง
นายไม่เคยบอกชอบใครก่อนล่ะสิ
พูดถูกไหม
ที่เข้าชมรมกระจายเสียง ก็เพราะตามฉันมา
ก็ได้
ฉันยอมคบกับนายก็ได้
เธอนี่ประหลาดเนอะ ว่าไหม
เอาแต่เพ้อฝันแบบนี้ ไม่เสียเวลาแย่เหรอ
ฮีจิน อย่าขยับสิ
อย่าหันมา นั่งนิ่งๆ
นี่
นี่พี่ หนูปวดคอจะตายอยู่แล้ว
หยุดวาดก่อนไม่ได้เหรอ
ไม่ได้
ลืมไปแล้วเหรอ ทีพี่ยังช่วยเธอทำการบ้านให้เลย
ถ้าขยับอีก ต้องเริ่มวาดใหม่เลยนะ
อยู่นิ่งๆ
หนูปวดฉี่
พี่วาดใกล้เสร็จแล้ว
โทรศัพท์
ห้ามขยับตัวล่ะ
เข้าใจไหม
สวัสดีค่ะ
แม่เหรอ
ฮีจิน
โอ้ ไม่มีอะไรค่ะ ทำไมเหรอ
ก็ไม่ได้สวยขนาดนั้น
แต่ทำไมแพงจัง
ไม่หรอก ช่วงนี้
ของมันขึ้นราคา
คืออะไร
เสื้อก็ไม่เห็นสวย
แพงก็แพง
ลดราคาหน่อยไม่ได้เหรอ
คุณคะ ราคาก็ประมาณนี้แหละค่ะ
เธอก็ขายประจำทุกวัน ทำไมต้อง ขายแพงด้วย
ราคาได้เท่านี้จริงๆ ค่ะ
ลดให้อีกหน่อยสิ
ฉันให้ได้มากสุด 15000 วอน
ก็ได้ๆ แค่จ่ายก็จบแล้วใช่มั้ย
อะนี่
ไว้จะแวะมาอีกนะ ขายได้เยอะๆ ล่ะ
คุณคะ
โอ้ มาแล้วเหรอ
ขายดีไหมคะ
ไม่อยากเชื่อเลย ว่าแม่ลืมหยิบติดมาด้วย
กินข้าวหรือยังคะ
เรียบร้อยแล้วลูก
ไม่ใช่ราเมนเหมือนอย่างเคยใช่ไหม
แม่กินข้าว ลูกจะได้สบายใจ กลับเถอะ
ได้ค่ะ
ใส่เสื้อหนาหน่อย
บางขนาดนี้
ข้างนอกหนาวจะตาย
ก็ได้
ฮีจินรออยู่ รีบกลับเถอะ
ได้ค่ะแม่ ไปแล้วนะ
จ้ะลูก
เท่าไหร่ครับ
2000 วอนจ้ะ
ก็บอกแล้วไงว่าเดี๋ยวพาไปเลี้ยงเหล้า
นี่ เป็นอะไรของคุณน่ะ
ผมนิสัยดีนะ ถ้าได้รู้จักจริงๆ
มาสิ เดี๋ยวพาไปเลี้ยงเหล้า
ไม่เอา
ช่วยด้วย
ยูจิน
จุนซาง
หมอนี่ใคร
ปล่อยมือออกจากเธอเดี๋ยวนี้
แกคิดว่าตัวเองเป็นใคร
หา
เด็กอย่างแก อย่ามายุ่งเรื่องผัวเมียดีกว่า
เอาเวลา ไปนั่งอ่าน หนังสือเถอะ
ไอ้เด็กใจแตก
อันธพาล
ปล่อยนะ
ไปเถอะ
เร็วเข้า ออกไปจากที่นี่
นี่แก
ต้องโดนหน่อยแล้ว
คุณ ทำไมทำนิสัยแบบนี้ล่ะ
ไปเถอะ
แก
นี่คุณ
เป็นบ้าอะไรของคุณ
จุนซาง
เธอชวนผมไปดื่มด้วย
ผมรู้สึกเศร้าแทนเธอ
ก็เลยจะพาไปเลี้ยง
แล้วเธอก็จูงมือผม
พอเดินไปเรื่อยๆ
ไอหนุ่มนั่นก็โผล่มาจากไหนไม่รู้
แล้วต่อยผมใหญ่เลย
ผมต่างหากที่เป็นคนเจ็บ
จะมาแจ้งข้อหาผมทำไม
ไม่อยากเชื่อเลย
ท่าทางอย่างกับดื่มเหล้าโซจูเป็นสิบขวด
เหล้าอะไร พูดเรื่องอะไรของคุณ
นี่ คุณเห็นผม ดื่มเหล้าหรือเปล่าล่ะ
ช่วยเงียบด้วยครับ
ไม่ต้องมาสั่งผม
คุณก็หัดใจเย็นหน่อยสิ
กล้าดียังไงมาพูดกับผมแบบนี้
ไม่อยากเชื่อเลย
นี่หัวเราะผมเหรอ
จำได้ไหมว่าตัวเองอยู่ไหน
ไม่อยากเชื่อเลย
ไม่ใช่ตรงนั้น
เอามานี่
อยู่นิ่งๆ
ถ้ารู้ว่าตัวเองสู้ไม่ไหว แล้วไปสู้กับเขาทำไม
เช็ดคางสิ
ทำไงดีเนี่ย
เป็นเรื่องเลย
แม่ฉันไม่ปล่อยไว้แน่
ถ้าเห็นแก่ชีวิตฉัน ห้ามบอกแม่ฉันนะ
งั้นนายโทรเรียกผู้ปกครองนายให้หน่อย โอเคนะ
โอเคนะ
คุณตำรวจ พวกเราไม่ผิดนะคะ
คนนั้นต่างหากที่เป็นฝ่ายเริ่ม
เงียบเลย
โทรเรียกพ่อมา
เร็วสิ
หนูไม่มีพ่อค่ะ
ส่วนแม่ก็กำลังทำงานอยู่ คงมาไม่ได้
ว่าไงนะ
แล้วนายล่ะ
ได้โทรหรือยัง
เสียเวลาทำการทำงาน
รีบโทรหาพ่อเร็วๆ เข้า
ให้ไว
ดูเจ้านี่สิ
นี่ หูหนวกหรือไง
พูดเกาหลีได้เปล่า
ให้ตายสิ
โทรเรียกพ่อมาที่นี่ด่วน
ผมไม่มีพ่อครับ
หวังว่าจะไม่เป็นแผลเป็นนะ
ไม่เป็นไรหรอก
ฉันไม่รู้นะเนี่ยว่านายก็ไม่มีพ่อเหมือนกัน
พ่อฉันป่วยตาย
แล้วพ่อนายล่ะ
เธอชอบซางฮยอกเหรอ
อะไรนะ
ซางฮยอกกับฉัน
เหมือนครอบครัวเดียวกันตั้งแต่เด็ก
พ่อเขากับพ่อฉัน เป็นเพื่อนรักกัน
พ่อซางฮยอกกับพ่อเธอน่ะเหรอ
ถูกต้อง
สนิทกัน ตั้งแต่เรียนมัธยมปลาย
ทั้งสองคน จบจากโรงเรียนเดียวกับเราด้วย
นายยังไม่รู้นี่ ใช่ไหม
อย่างนั้นเหรอ
กลับกันเถอะ ดึกแล้ว
ความจริงแล้ว
ตอนอยู่โซล นายไปก่อเรื่อง
ก็เลยย้ายมาอยู่โรงเรียนเรา ใช่ไหม
ฉันเดาผิดเหรอ
งั้น นายมาที่นี่ทำไม
ตามหาบางคน
ใคร
มันไม่ใช่เรื่อง ที่จะมาเล่าให้คนอื่นฟังได้
ใช่ ก็จริงแหละ
นี่ จุนซาง เรื่องวันนี้...
ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก
เพราะว่าถึงไม่ใช่เธอ ฉันก็ช่วยคนอื่นแบบนี้อยู่ดี
ไปก่อนนะ เจอกัน
นี่ จุนซาง
ทายาวันละสามครั้งด้วย
อย่าลืมล่ะ
ต้องทาด้วยนะ
มาแล้ว
ยูจิน เมื่อคืนไปไหนมา
ฉันโทรไป จะถามเรื่องการบ้านฟิสิกส์
ฮีจินมารับสายอยู่คนเดียว
นายคงโทรมา ตอนที่ฉันเอาของไปให้แม่แน่เลย
แล้วที่คอเป็นอะไร
ไม่ได้ออกกำลังกายนาน
ก็เลย แปะไว้เวลาออกกำลังน่ะ
ทีหลังระวังหน่อย มั่นใจนะว่าไม่เป็นไร
จุนซาง หน้านายไปโดนอะไรมา
ทำไมต้องปิดแผล
นายล้มเหรอ
ไหนดูหน่อย
เจ็บตรงไหนหรือเปล่า
นี่
ทำไมต้องปิดแผลด้วย
บอกแล้วไงว่าไม่เป็นไร
ตรงอื่นโอเคหรือเปล่า
ก็บอกแล้วว่าไม่เป็นไร
ฉันสบายดี
ยูจิน เธอโดนอะไรมาเหรอ
เมื่อวานนี้ เธอสองคนมีเรื่องอะไรหรือเปล่า
กลับไปนั่งที่ไป
ใช้มือขวา
แล้วก็
ใช้มือซ้าย
แต่ทำไม ฉันเล่นพร้อมกันไม่ได้เนี่ย
ทำไม่ได้เหรอ
ก็ใช่นะสิ
เพราะคะแนนเธอถูกกำหนดเอาไว้เเล้ว
ฟังนะ
ยื่นมือมา
- มือฉันเหรอ - ใช่ มือเธอ
ไหนดูซิ
เห็นอะไรบ้างไหม
ฉันเห็นแล้ว
คงไม่ใช่ 5 เปอร์เซ็นต์เท่าเดิมใช่ไหม
อะไร 5 เปอร์เซ็นต์เหรอ
จินซุก แบมือกว้างๆ
แบบนั้น
นี่คือ เปอร์เซ็นต์ที่เธอจะได้
พูดจริงเหรอ
ทำยังไงดี
อุตส่าห์ซ้อมตั้งเยอะ
จบกัน
เดี๋ยวสิจินซุก
นิ้วมือ แล้วก็นิ้วเท้าเธอ
รวมกันได้ตั้ง 20 เปอร์เซ็นต์เลยนะ
เธอว่าไง
ช่างมันเถอะ
จุนซาง ขอคุยด้วยสักเดี๋ยวได้ไหม
นั่งลงสิ
วางมือบนเปียโน
สมมติว่ากำไข่อยู่ งอมือแบบนี้
แล้วก็ยกข้อมือขึ้น
ยกขึ้น
จะทำอะไรน่ะ
ไม่เห็นเหรอ
ก็สอนนายเล่นเปียโนไง
จำได้ไหม
ว่านายช่วยฉันไว้คราวก่อน
แล้วไง
ฉันก็มาใช้หนี้บุญคุณไง
ฉันเป็นคนที่
เวลาติดหนี้ใคร แล้วต้องชดใช้คืน
ถึงอาจารย์บอก
ว่าจะให้นายตกก็เถอะ
แต่ถ้าพยายาม ก็ผ่านอยู่แล้วล่ะ
ดูนะ
ลืมแล้ว
ยังไงต่อนะ
นี่ ไหนบอกว่าเล่นเปียโนไม่เป็น
พูดตอนไหนว่าไม่เป็น
ว้าว เล่นเก่งมากเลย
ว่าแต่เพลงนี้ชื่อเพลงอะไรนะ
เดอะเฟิสต์ไทม์
ยูจิน
ใช้หนี้ให้ฉันวิธีอื่นแทนได้ไหม
นี่เราจะไปไหนกันหรอ
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
เคยได้ยิน เรื่องมนุษย์ ผู้เดินทางไปเมืองแห่งเงาหรือเปล่า
ไม่เคย เรื่องเป็นไงเหรอ
เป็นเรื่องของชาย ที่เดินทางไปเมืองแห่งเงา
ตั้งแต่ที่คนอื่นในเมืองกลายเป็นเงา
ก็ไม่มีใครคุยกับเขาเลย
แล้วไงต่อ
แล้ว...
ชายหนุ่มก็รู้สึกโดดเดี่ยวมาก
แค่นั้นแหละ
อะไร
เปล่า ไม่มีอะไร
ตลกดี
ตลกเหรอ
ทีแรก ฉันคิดว่า
นายเป็นคนแปลกมาก
แทบไม่หัวเราะ ไม่เฮฮาเลย
เหมือนเด็กที่ทำตัวขวางโลก
บางที ถ้านายมีเพื่อนก็คงดีนะ
ทำความรู้จักกับเพื่อนในห้อง ก็ไม่เสียหายอะไรนี่ ว่าไหม
ฉันไม่อยากมีเพื่อน
ฉันบอกเคล็ดลับ วิธีหาเพื่อนให้เอาไหม
ง่ายมากๆ
แค่พยายามเข้าหา ทีละนิดไปเรื่อยๆ
แต่ว่า มันจะไม่ได้ผล ถ้ามีคนเข้าหาแค่ฝ่ายเดียว
ดูฉัน ก้าวขวา ก้าวซ้าย
ก้าวขวา ก้าวซ้าย
มันค่อยๆ เข้าหากันคนละนิด
ก้าวขวา ก้าวซ้าย
ก้าวขวา ว้าย
จับมือฉัน
เธอบอกนี่ว่าถ้าอยากมีเพื่อน ต้องค่อยๆ เริ่มทีละนิด
นายมีความฝันว่าอยากทำอะไรบ้างในชีวิต
คำถามดีนี่
ฉันต้องไปนอนไหม จะได้ฝันแบบเธอบ้าง
แล้วนายได้เจอ คนที่ตามหาหรือยัง
เจอแล้ว
ใครกันเหรอ
พ่อฉันเอง
หมายความว่าเขายังไม่ตายเหรอ
พอเจอเขา แล้วเป็นไง
ไม่รู้สิ
ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย
เขาเป็นคนยังไง
ฉันหน้าเหมือนเขาแค่ไหน
ตอนแรกฉันก็อยากรู้อยู่
แล้วไง
ไม่รู้สิ
กลายเป็นว่าพ่อจำฉันไม่ได้สักนิด
ทั้งที่ฉันอยากให้เขาจำได้
เพราะแบบนี้ ฉันเลยเกลียดเขามั้ง
แทนที่ นายจะเกลียดเขา
ฉันว่า น่าจะดีใจมากกว่า
ที่พ่อยังมีชีวิตอยู่
รอด้วย
ซางฮยอก
ฉันเก็บกระเป๋าให้
ลองดูว่าขาดเหลืออะไรหรือเปล่า
ฉันเอาชีตบทเรียนเสริมมาให้
เปิดอ่านด้วยนะ
เรื่องวันนี้...
ไม่เป็นไรหรอก
ฉันก็แค่เป็นห่วงเธอ
ถ้ารู้แต่แรกว่านายไปกับยูจิน
ฉันก็คงหยิบชีตมาเผื่อ
ซางฮยอก
สวัสดีครับ พ่อ
ถึงบ้านแล้วนี่
เป็นไงบ้าง
สวัสดีค่ะ
เธอคงยุ่งกับการจัดงานครบรอบพ่อแย่เลย
จริงด้วย
งานครบรอบพ่อฉัน ทำยังไงดี
แม่ฆ่าฉันตายแน่
คุณลุง ขอตัวก่อนนะคะ
จุนซาง เจอกันพรุ่งนี้นะ
เขาเป็นเพื่อนโรงเรียนลูกเหรอ
ใช่ครับ
เข้าบ้านกันเถอะครับพ่อ
ฮีจิน
มัวแต่ทำอะไรอยู่
ไม่หิวเหรอ
หนูดูรูปพ่ออยู่
พี่คะ ผู้หญิงคนที่คล้องแขนกับพ่อ คือใครเหรอคะ
เธอเป็นแฟนเก่าพ่อน่ะ
จริงเหรอ
พ่อซางฮยอก พ่อเรา แล้วก็ผู้หญิงคนนั้น
เป็นเพื่อนกันสมัยมัธยม
พอใจหรือยัง
ค่ะ
งั้นไปกินข้าวกัน
ไปเร็ว
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย